روزهاي رونق در بازارهاي اپليکيشن موبايل

شنبه 15 آبان 1395

صنعت ساخت اپليکيشن هاي موبايلي در ايران راه درازي را طي نکرده همان طور که در دنيا نيز پيشينه طولاني ندارد و جهش در اين صنعت با پيشرفته شدن ابزار ديجيتالي در دنيا شتاب بيشتري گرفته است، اما آن طور که آمارها نشان مي دهد براي برنامه نويسان ايراني با وجود تفاوت فضاي فعاليت در داخل کشور اين مسير چندان پيچيده نبوده و به دليل خلاقيت در فراگيري و جذب شدن به سوي اين صنعت توسعه آن به رغم همه اما و اگرها اتفاق افتاده است.

  • 0



به گزارش اپليکيشن ايراني، صنعت ساخت اپليکيشن‌هاي موبايلي در ايران راه درازي را طي نکرده همان‌طور که در دنيا نيز پيشينه طولاني ندارد و جهش در اين صنعت با پيشرفته شدن ابزار ديجيتالي در دنيا شتاب بيشتري گرفته است، اما آن طور که آمارها نشان مي‌دهد براي برنامه‌نويسان ايراني با وجود تفاوت فضاي فعاليت در داخل کشور اين مسير چندان پيچيده نبوده و به دليل خلاقيت در فراگيري و جذب شدن به سوي اين صنعت توسعه آن به‌رغم همه اما و اگرها اتفاق افتاده است. از جمله زيرشاخه‌هاي صنعت برنامه‌نويسي اپليکيشن که به سرعت هم رو به پيشرفت است، صنعت بازي‌هاي رايانه‌اي موبايلي است. صنعتي که تنها نگاهي به ارائه جديدترين محصولات در بازارهاي مجازي نشان مي‌دهد که ميل به ساخت و ابداع برنامه‌هاي نرم‌افزاري که بيش از همه از نوع بازي است در سال‌هاي اخير بيشتر شده است. بازاري که به گفته مدير نظام رده‌بندي سني بازي‌هاي رايانه‌اي بنياد ملي بازي‌هاي رايانه‌اي ايران در توليد بازي رتبه اول را در منطقه دارد، ولي در صورت توجه نکردن به اين صنعت پردرآمد، ديگر کشورهاي منطقه به ويژه ترکيه، قطر و عربستان از ما پيشي خواهند گرفت.

 

بازار مجازي محل ملاقات برنامه‌نويسان

کسي شکي در اين ندارد که طي سال‌هاي اخير بسياري از برنامه‌نويسان با استعداد ايراني راهي کشورهاي ديگر و شرکت‌هاي خارجي شده‌اند با اين حال تعداد قابل توجهي هم طي سال‌هاي اخير در داخل ايران مشغول به فعاليت بوده‌اند و حالا در چنين شرايطي بازارهاي مجازي در ايران يکي از با ثبات‌ترين مکان‌ها براي ملاقات برنامه‌نويسان با يکديگر است. بنابراين در غياب حمايت‌هاي دولتي و نبود قوانين مشخص از جمله رعايت قانون جهاني کپي‌رايت در ايران برنامه‌نويسان ايراني بيکار نمانده‌اند و جمعي مجازي را تشکيل داده‌اند تا توانمندي‌هايشان را با يکديگر مقايسه کنند که فروشگاه‌هاي اپليکيشن از جمله اين مکان‌ها است. در اين بازارها است که برنامه‌نويسان مخاطبان خود را مي‌يابند و رصدکنندگان وضعيت بازار نرم‌افزار نيز افراد نخبه و مستعد را زير ذره‌بين قرار مي‌دهند و در برخي موارد شرکت‌هاي بزرگ آنها را استخدام مي‌کنند.

در حال حاضر استفاده‌کنندگان برنامه‌هاي موبايلي و رايانه‌اي با مراجعه به اين فروشگاه‌هاي مجازي مي‌توانند به جديدترين برنامه‌هاي توليد شده در ايران دست پيدا کنند. برنامه‌نويسان با سه روش براي توسعه محصولاتشان روبه‌رو هستند تا بتوانند به بقاي خود ادامه دهند؛ فروش برنامه‌ها، فروش درون برنامه‌اي و کسب درآمد با نمايش تبليغات. هرچند که برنامه‌نويسان جوان و نوپاي ايراني در بازار مجازي ايران در ابتدا به ارائه برنامه‌هاي رايگان مي‌پردازند تا بتوانند در اين بازار خودشان را تثبيت کنند. پس از رسيدن اين مرحله است که فروش برنامه‌ها آغاز مي‌شود.

در سال‌هاي اخير قوانين مشخصي براي حضور در اين بازارها وضع شده است؛ به‌طور مثال يکي از اين بازارها قوانيني را براي برنامه‌نويساني که قصد ارائه و فروش محصولاتشان را دارند، در نظر گرفته است. قوانيني که نشان مي‌دهد برنامه‌هاي ساخته‌شده نبايد داراي محتواي مجرمانه باشند. محتواي مجرمانه به اين معنا که برنامه بايد مطابق با کليه قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران از جمله «فهرست مصاديق محتواي مجرمانه» باشد. محتواي مجرمانه شامل مواردي همچون تبليغ خودکشي و خشونت، تبليغ استعمال دخانيات و الکل، آموزش‌هاي هک و جاسوسي اطلاعات و مواردي از اين دست نيز هست که در صورت وجود هريک از اين مفاهيم در برنامه ساخته‌شده، برنامه‌نويس را در بن‌بست دريافت مجوز قرار مي‌دهد.

چندي پيش احمدي مدير نظام رده‌بندي سني بازي‌هاي رايانه‌اي بنياد ملي بازي‌هاي رايانه‌اي از مجوز دادن به حدود 10 هزار عنوان بازي موبايلي خبر داد که به گفته او تعدادي از بازي‌هاي بررسي شده به دليل داشتن محتواهاي نامناسب غيرمجاز معرفي شده‌اند و مديران مارکت‌ها موظف هستند اين بازي‌ها را از روي مارکت خود حذف کنند. آخرين آمار بنياد ملي بازي‌هاي رايانه‌اي نشان مي‌دهد که در سال 94 در ايران حدود 23 ميليون بازيکن وجود دارد که ميانگين سني آنها 21 سال است که 53 درصد از اين افراد به‌طور مستمر بازي مي‌کنند. حدود 89درصد از بازيکنان ايراني از گوشي‌هاي هوشمند و تبلت براي بازي کردن استفاده مي‌کنند و اين نشان‌دهنده گستردگي و فراگير شدن بازي‌هاي موبايلي در بين بازيکنان ايراني است.

به گفته احمدي نکته قابل تامل در اين آمارها اين است که تنها 33 درصد از بازيکنان ايراني به رده سني بازي‌ها توجه مي‌کنند، اين در حالي است که در کشورهاي آمريکايي و اروپايي اين آمار بالاي 98 درصد است و نشان‌دهنده اين است که ما نياز به فرهنگ‌سازي در زمينه انتخاب مناسب و استفاده از بازي‌هاي رايانه‌اي در ايران داريم و بازيکنان ايراني به خصوص والدين مي‌توانند نقش موثري در اين فرهنگ‌سازي داشته باشند. امروزه بازي‌هاي رايانه‌اي جزو پنج صنعت پردرآمد دنيا محسوب مي‌شود و با توجه به گردش مالي 460 ميليارد توماني که اين صنعت سال گذشته در کشور ما داشته است، انتظار مي‌رود در بين مسوولان کشور هم از اهميت بيشتري برخوردار باشد.

 

حلقه گمشده حمايت از اپليکيشن‌هاي موبايلي

با وجود بازار داغ توليد بازي‌هاي رايانه‌اي به ويژه بازي‌هاي رايانه‌اي و موبايلي که هرم سني مخاطبان و توليدکنندگان آن اغلب جوان و نوجوان هستند اما رعايت مهم‌ترين قانون جهاني آن در ايران مغفول مانده است؛ قانون کپي‌رايت. اين قانون اين حق را به توليدکننده اثر مي‌دهد تا تکثير آثارش را کنترل کند و از قبال فروش آن درآمد کسب کند. موضوعي که در ايران نه تنها شامل حال توليدکننده داخلي نمي‌شود بلکه نرم‌افزارهاي خارجي نيز نفع قابل توجهي از آن نمي‌برند.

عابدين نژاد، کارشناس حوزه نرم‌افزار مدل حمايت از صنعت نرم‌افزار را با خودروسازي داخلي مقايسه مي‌کند و به «دنياي اقتصاد» مي‌گويد: «دولت براي صنعت خودرو در اولويت برنامه‌هايش حمايت از توليدکننده داخل را در نظر گرفته است، به‌طوري که در مقابل براي واردکننده‌ها با در نظر گرفتن تعرفه گمرکي بالا شرايطي ايجاد مي‌کند که قيمت تمام شده يک محصول خارجي در بازار بيشتر از توليد داخل باشد، اما همين وضعيت در صنعت نرم‌افزار در نقطه مقابل قرار دارد اگر محصول خارجي وجود دارد رايگان در اختيار عموم قرار مي‌گيرد و بسياري از سي‌دي‌هاي نرم‌افزاري به راحتي کپي مي‌شوند. با چنين وضعيتي توليدکننده داخلي در مقابل واردکننده شانسي براي رقابت ندارد

او ادامه مي‌دهد:« در بازار خودرو اگر قيمت واردات 100 درصد بالاست اما در اينجا 100برابر کمتر مي‌شود و به نظر مي‌رسد تا زماني که قانون کپي‌رايت رعايت نشود هيچ اتفاق بزرگي براي اين صنعت در داخل کشور نمي‌افتد. اين درحالي است که در حال حاضر وضعيت پيشرفت ما در اين صنعت خيلي هم بد نيست اما اگر بخواهيم خودمان را با کشورهايي مثل هند و چين که قانون کپي‌رايت را رعايت مي‌کنند مقايسه کنيم قطعا مشکلات فراواني داريم.» به گفته او، اجراي قانون کپي‌رايت در ايران با هزينه‌ها و تبعاتي همراه است و به اين دليل در کوتاه مدت ممکن است برنامه‌نويسان با هزينه‌هايي روبه‌رو شوند. عابدين نژاد اضافه مي‌کند:« قطعا هزينه گزافي در کوتاه مدت براي فعالان نرم‌افزار به وجود مي‌آيد چون همين حالا هم بسياري نرم‌افزارها اورجينال نيستند و بسياري از سازمان‌ها از کپي برنامه‌ها استفاده مي‌کنند و اجراي قانون کپي‌رايت در دراز مدت براي سازمان‌ها هزينه‌بردار است، اما فوايد آن در دراز مدت باعث مي‌شود توليد با کيفيت نرم‌افزار داخلي شکل بگيرد و ميلياردها دلار ارزآوري ايجاد شود.

بنابراين همه اين هزينه‌ها و آماده‌سازي زيرساخت‌ها به توسعه آن در آينده مي‌ارزد.» او درباره پيش‌بيني وضعيت برنامه‌نويسان ايراني با وجود چنين مشکلاتي در آينده، مي‌گويد: «خيلي مشکل است حالت جاري و آتي را با يکديگر مقايسه کنيم چراکه شرايط جاري هم شانس‌هايي را براي برنامه‌نويس‌ها داشت و آنها توانستند بدون دراختيار داشتن امکانات توسعه نرم‌افزاري که اغلب ابزارهاي گران‌قيمتي هستند پيشرفت کنند؛ آنها در اين شرايط شانس يادگيري داشتند و در آينده مي‌توانند بعد از اجراي قانون کپي‌رايت فضاي متفاوتي را تجربه کنند


منبع : روزنامه دنياي اقتصاد
تا کنون نظری ثبت نشده است . شما میتوانید اولین نفر باشد .